دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

گفتمان و صحبت رییس جمهور روحانی ایران

گفتمان و صحبت رییس جمهور روحانی ایران بسیار مترقی تر و روشنفکرانه تر از گفتمان غالب روشنفکری اپوزیسیون شده است دوباره!
تحلیل ها و موضع گیری های افراد گوناگونی را که بعد از سخنرانی دیشب صحبت کرده اند را کم مایه و نشانگر عدم دقت و درک از ظرایف و نیز خیلی عصبی و پوپولیستی دیدم.
به قول یکی از دوستان همه در مخالفت با صحبت های احمدی نژاد هم نظر بودیم! چون فحش خورش ملس بوده شاید!
شاه یا رییس جمهورت یا نخست وزیرت یا وزیر خارجه ات روشنفکر تر از مطبوعاتی ها و اندیشمندانت باشند سخت است!

۱۴ Comments

  1. وحید

    بدبینی راهکاری برای ناامیدی و تلخی بیشتر است.

    • نومید مردمان را معادی مقدر نیست. به قدری توسری خوری و ذلت در ما نهادینه شده که خودمان جلوی خودمان می ایستیم. سر خوردگی چیز خوبی نیست

      • وحید

        بحث جو گیری و احساسی شدن نیست، بحث امیدوار بودنه…
        در هر کنار و گوشه این شوره زار یاس
        چندین هزار جنگل شاداب
        ناگهان
        می روید از زمین

  2. ایران جایگاه ویژه و شایسته ای در مناسبات جهانی و معادلات اقتصادی و بسیاری مباحث دیگری می تواند داشته باشد. باور من این است که انقلاب سال پنجاه و هفت دسیسه ای برای ضعیف کردن و حذف ایران از معادلات کلان قدرت بود. اما باز باور دارم این حقیقت قابل اجتناب نیست. دیپلماسی جدیدی که ظریف مطرح کرد این روزها گام بسیار سنجیده ای می تواند باشد در بازگشت ایران به جایگاه شایسته ی خودش در منطقه و جهان. و این فرایند به راه افتاده است.

  3. علی آ

    بیشتر کارشناسان بین المللی الان در حال تجدیدنظر در خوشبینی کاذب هفته ی گذشته هستند بازار ارز هم واکنش مناسبی رو امروز نشون داد ۱۰ % ارزش ریال سقوط کرد شاید شما در اشتباه باشید سهیل جان ! به این موضوع هم فکر کن

    • اگه بازار ارز منتر دست دادن باشه که خو اگه پا بده اساسی میکشه پایین که! دلار منظورمه!

      • علی آ

        به هر حال واکنشش واسم جالب و امیدوارانه بود من همه ی این جربانات رو وقت کشی برای برنامه ی هسته ای می دونم همجنان اومدن روحانی سر کار رو نه به رای شما بلکه مدیریت شده می دونم و معتقدم ذات این حکومت و بنیان هاش در عرض چند روز امکان نداره ۱۸۰ درجه بچرخه مگر اینکه برنامه چیز دیگری باشه به زودی زود درستی دیدگاه شما یا من ثابت میشه الان نمیتونیم دیدگاه خودمون رو با قاطعیت ومستند واسه طرف مقابل اثبات کنیم فعلن هم ترجیحن همینطور که میبینی در حال سکوت قهرمانه هستم

        • فکر می کنی اگه یه دستی هم می داد نیک آهنگ کوثر کاریکاتور تمام رخ … روحانی رو نمی کشید؟ نمی گفت همون جام زهره دردش بیشتره؟ این قشر روشنفکر محترم هم شده ن مثل اره گیر کرده ن تو ما! آدم نه راه پیش داره نه راه پس

          اولن این که علی سکوتش قهرمانه است قهرمانانه نیست! یعنی قهر کرده ساکت شده!

  4. مهدی

    اگر مقایسه‌ای بین سخنرانی اوباما و روحانی داشته باشیم، اوباما هم از اسراییل حمایت کرد و هم در مورد سوریه موضع محکم گرفت و به ایران و روسیه در مورد حمایت از دولت فعلی سوریه هشدار داد و البته از کمک کشور ها برای راه حل مسالمت آمیر استقبال کرد. در ادامه هم به سمت ایران با چراغ سبز حرکت کرد.
    روحانی هم پیش از رفتن به نیویورک دَمِ سپاه را دید؛ در نیویورک هم یک بحث عمومی ضد خشونت مطرح کرد و در مورد سوریه و بحرین و فلسطین هم به گونه‌ای صحبت کرد که اگر کسی بخواهد با محتوای آن مخالفت کند، خودش زیر سؤال خواهد رفت. طبیعتا هیچ کسی نمی‌تواند با حقوق مردم فلسطین مخالفت کند.
    وقتی کسی ضد خشونت حرف می‌زند و «استبداد» را با «آزادی» جایگزین می‌کند در واقع بدون نام بردن از مخاطب خاص، تمام نقض کنندگان حقوق بشر را زیر سؤال می‌برد و انتقاد می‌کند. محتوای صحبت در واقع انتقاد از خود را نیز شامل می‌شود. چون صحبتی از تأیید آن‌چه در ایران می‌گذرد مطرح نکرد.
    حالا یک عده می‌گویند: «تو مگر رییس جمهور فلسطین هستی؟» خب پس با این حساب باید در آمریکا هم به اوباما بگویند: «تو مگر رییس جمهور اسراییل هستی؟!»
    کل صحبت‌ها یک طرف، بخش مربوط به آمریکا وزن بالاتری داشت. مواجهه همراه با احترام و اذعان به این‌که ایران به دنبال درگیری با آمریکا نیست. این یعنی باطل کردنِ همه «مرگ بر آمریکا» ها و «موشک می‌زنیم» ها. یعنی این که: عزیز دل برادر! اونا حرف مفت می‌زنن. کاری داشتی بیا پیشِ حاجی‌ات!
    تمام آن‌ حرف‌ها به نظرم در برابر چراغ سبز به آمریکا و آمادگی برای آغاز «مدیریت اختلافات» فرع محسوب می‌شوند.
    در عین حال با اشاره به استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین و نظامی‌گری و اصرار بر راه‌حل نظامی از آمریکا انتقاد کرد. این انتقادِ روحانی از جنگ‌طلبی را می‌توانید با انتقادِ اوباما از حمله نظامی به عراق در این بخش «عراق به ما نشان داده است که دموکراسی نمی تواند تنها با استفاده از زور استقرار یابد»
    مقایسه کنید و ببینید که هر دو در این مساله اتفاق نظر دارند.
    هر دو تا سعی کردند بدون کج شدن به این طرف و آن طرف، روی طناب بند بازی کنند. یکی به نعل و یکی به میخ. این یعنی خودِ سیاست

    • آره مهدی. نام از اسراییل هم نبرد. بحثی که روحانی مطرح کرد گفتمان جدیدی است که بسیار هم ساخته و پرداخته است. شاید بشود گفت که از لحاظ آکادمیک نظریه ای است که می بایست به اسم جواد ظریف وارد مناسبات سیاسی شود.

  5. بسیار سنجیده و مودبانه و کم نقص بود. عجله و رعایت اقتصاد واژه ها نشان از ادب و احترام به وقت تعیین شده داشت. به نظرم سخنرانی بهتری نسبت به اوباما بود. اوباما چهل و دو دقیقه صحبت کرد. بیشتر از حد معمول. روحانی به صراحت و بی لفاظی مواضع دولت متبوعش را در مورد سلاح های هسته ای و شفاف سازی کامل و آمادگی برای رفع تنش اعلام کرد. بهتر از این نمی شد

  6. حکایت ملا نصر الدین که تار می نواخت و مداوم بر یک سیم و به یک شکل زخمه می زد. می گویند جناب اگر دیده باشی بقیه موقع تار زدن به سیم های مختلف زخمه می زنند و دست دیگرشان را بر جاهای مختلف سر ساز قرار می دهند. تو یک سیم را گرفته ای هی داری دنگی دنگی می زنی! ملا نصرالدین می گوید آنها هنوز پیدا نکرده اند برای همان است می گردند. من پیدا کرده ام!

  7. بهرام

    مشکل اینجاست که سطح توقعاتمان را خودمان میسازیم و آنگاه گیر میکنیم که چرا روحانی با این سطح توقعاتمان راه نیامد. همینکه در خصومت با جهان را بست خودش کلی کار است. اگر با اوباما دست نداد اما با فرانسه و انگلیس که کنار آمد. اینها مقدمه برای اجلاس های بعدی ست.
    اتفاقا بروشنی میدیم که فرق روجانی و خاتمی در اینست که خاتمی بیشتر در زمینه های تئوری و سخنوری دست بالا را دارد اما کار امروز مملکت به سخنرانی نیست، مرد عمل میخواهد و انگار که روحانی این خصوصیت را داراست.

    • بهرام جان بنظرم این بار روشن است که جامعه روشنفکری اصولن توقع و و هدف خاصی را با جدیت دنبال نمی کند! فقط مخالف است و تخریب می کند! مثل زمان شاه! فقط می داند فلان چیز خوب نیست. بپرسی چه چیز خوب است باید نخست بررسی کند! باز نکته ی تاسف برانگیز تر این است که اصحاب رسانه امروز زیاد اهل مطالعه و گوش دادن نیست. صحبت می کند! اندک مایه گی اش در مواجهه با سخنرانی های لمپن مابانه ی احمدی نژاد به چشم نخواهد آمد اما وقتی موضوع اندکی پیچیده و علمی می شود موضوع رسوا می شود! تیوریسین ها و فعال های سیاسی که دیشب و امروز بعد از سخنرانی روحانی اظهار نظر کردند چه در بی بی سی و چه در اینجا آشکارا مطالب را با دقت گوش نداده اند و بر طبل صحبت های قدیم شان و مشکلات بنیادی رژیم می کوبند. چند وقت پیش جواد ظریف در فیسبوکش مقاله ای در باره جنگ سوریه منتشر کرده بود و روز دفاعش در مجلس هم در مورد شرایط گذار از قطبیت جهان گفته بود. این سخنرانی روحانی بسیار سنجیده و در همان راستا بود. اما وقتی می گویم گوش نداده اند منظورم همین است.