جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

فحاشی

من حدود سیصد دوست فیسبوکی و حدود دویست دوست اینستاگرامی دارم که همگی آدمهایی هستند که می شناسم. می دانم که هیچکدام از این دوستانم از این کامنت های بد زیر هیچ نوشته ای از هیچ شخصیتی (چه فوتبالیست چه هنرپیشه و چه سیاستمدار و …) نمی گذارد. و می توانم حدس بزنم که شاید هیچکدام از دوستان این دوستانم نیز اهل این کار نباشند. تا حالا فکر می کردم که این کار، تفریح عده ای نوجوان باشد که آی دی هایی بسازند و با دوستان و همکلاسی هایشان بروند این طرف و آن طرف فحش و شوخی بنویسند!
می گویند مجرم همیشه به محل جنایت باز می گردد یا ردی از خود بر جای می گذارد! این پریدن به اوباما و فحاشی به زن و دخترش بمناسبت سالگرد! برجام، مشخص کرد که این فحاشی و این نفرت پراکنی و این بی آدابی و بی ترتیبی و بی تربیتی از کجا سازماندهی می شود!
زمانی می گفتیم ما چرا باید مالیات بدهیم که بروند فیلتر شکن بخرند که ما ازش عبور کنیم! الان باید بگوییم ما چرا باید مالیات بدهیم که بروند یک مشت لات استخدام کنند که فحش و فضاحت بنویسند و صفحه های مجازی را به کثافت بکشند.
البته بسیار جای تشکر دارد! دار و دسته ای که می رفتند حرم امام رضا بمبگذاری می کردند که بیندازند گردن این و آن، همین که الان دست از بمب برداشته اند و به فحش خواهر و مادر بسنده کرده اند خیلی بهتر است!
نمی دانم القای این که جامعه ایران مرز سقوط اخلاقی را رد کرده و مردم این قدر فحاش و بی نزاکت هستند چه کسانی را خوشحال می کند. وگرنه این اراذل بازی فکر نمی کنم فایده ی دیگری برایشان داشته باشد.

Tagged with: