سه شنبه | مهر ۲۵, ۱۳۹۶

سری بعد ایشالّا

من نظام را یک تشکل واحد نمی بینم. یعنی افتراق های بارز و مشخصی درون جبهه ای که رویاروی دولت محسوب می شوند وجود دارد. من در این نوشته «رویاروی دولت» را به تسامح برای تمام گروه های مخالف دولت خاتمی و دولت روحانی و شخص رفسنجانی به کار می برم.

نمونه ای از این افتراق، زمانی بود که با وجود کاندیداتوری سعید جلیلی، که بارز ترین رزومه اش همانا سرپرستی تیم مذاکره کننده هسته ای بود و قاعدتن می بایست برآیند و نماینده ی نظر کلیت نظام در باره ی سیاست خارجی باشد؛ علی اکبر ولایتی (مشاور رهبر در امور خارجه) هم شرکت می کند و در مناظره ها، آشکارا اقدامات تیم مذاکره کننده ی هسته ای را مورد انتقاد مستقیم قرار می دهد. (موضوع کاخ الیزه و رفتن ولایتی برای حل و فصل موضوع؛ که دولت وقت (احمدی نژاد) به فرانسه پیغام می دهد که شخصی که آمده (ولایتی) نماینده ی دولت نیست!)

نظام در مواردی برای پیشبرد اهداف خودش به افرادی مثل احمدی نژاد یا قاضی مرتضوی یا سعید جلیلی یا … میدان می دهد، که بحران هایی را از سر بگذراند. بعد از مدتی همین افراد می شوند مدعی و باعث دردسر برای نظام.

یا افرادی که سال ۸۴ پشت احمدی نژاد ایستاده بودند، سال های بعد هرگز حاضر به حمایت از او نبودند.

بفرض یکی مثل جلیلی سال ۹۲ به یکباره بیاید و کاندیدای ریاست جمهوری شود.

بهترین کار این است که بگذاری این آدم کاندیدا شود و رای نیاورد تا شاخش را بکشد!

سال هشتاد و هفت گویا آقای قالیباف رفته رخصت بگیرد که جواب گرفته بگذار دو دوره پر شود، سری بعد انشاءالله. آن دوره ثبت نام هم نکرد. سری بعد (یعنی ۹۲) آمد و خب، موفق نشد.

این شخص یکی دو روز پیش اعلام کرده که برنامه ای برای حضور ندارد (قبلش هم جایی نشنیده بودم گفته باشد برنامه دارد که بگوییم با ورود رئیسی عقب نشسته)

این فرضیه را تقویت می کند که رسم دو دوره پر شدن و «سری بعد انشاءالله» هنوز برقرار است.

چند ماه پیش جایی خواندم که آقای رئیسی موفق به اخذ درجه «آیت الله» شده است. و این موضوع، شایعه ی «گزینه جایگزین رهبری» را قوّت می بخشید.

منتها چند هفته بعد از آن، در روز مرگ هاشمی رفسنجانی، تماس تلفنی با او گرفته بودند که حرف می زد، زیرنویس نوشته بود «حجت الاسلام» رئیسی تولیت…

این را نشانه ای تلقی می کنم که کلیت نظام، آیت الله شدن او را نپذیرفته است! و کسی که می خواهد گزینه ی جایگزین باشد و قاعدتن بعد از ریاست جمهوری به مقام رهبری برسد، جالب نیست که در دوران ریاست جمهوری اش به درجه ی آیت اللهی نایل آید.

نام این شخص در ماجرای صدای منتشر شده از آیت الله منتظری هم سر زبان ها افتاد. از طرف دیگر، چهره های این تشکل نودرآمد «جمنا» هم افرادی هستند که بیشتر به همان نحله ی مطرود نزدیک اند تا به کلیت محافظه کاران سنتی نظام. یعنی عده ای که به قولی تاریخ مصرف شان منقضی شده اما خودشان این موضوع را کتمان می کنند و در تلاش هستند که خودشان را به امامزاده ای بچسبانند که در واقع دیگر برایشان معجزتی نخواهد کرد.

بگذریم.

این دوره، انتخابات را دولت روحانی برگزار می کند. یعنی امکان زیر رو رو کردن سفارشی نتایج انتخابات به نفع رقیب، منتفی است. مگر این که بخواهند بطور کلی انتخابات را لغو کنند.

بلایی که سر جلیلی می آید فکر کنم سر رئیسی هم بیاید. یک تیر و دو نشان است.

حس من این است که همان طور که چهار سال پیش تصور می کردیم «جلیلی» سوگلی نظام است و نبود، این بار هم «رئیسی» سوگلی نیست!

به عنوان یک سنگ نشانه، صبر می کنیم ببینیم که در روزهای معرفی کاندیداها، تلویزیون او را آیت الله می خواند یا حجت الاسلام! اگر آیت الله گفت، تحلیل من می لنگد!

پاسخی بگذارید