دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

ظهور ایران بسیار فراتر از یک قدرت میانی و منطقه ای

«دوران کنونی در روابط بین المللی، دوران انتقالی و گذار است.»
«یکی از پیچیده ترین علل این تحول، تحول در مفهوم قدرت است؛ گذر از تمرکز بر قدرت نظامی به دیگر جنبه های نوظهور قدرت.»
«به این علت فضا برای کنش گرانی مانند جمهوری اسلامی به طرزی بی سابقه باز شده است.»
«امکان ارتقاء نفود و ظهور ایران بسیار فراتر از یک قدرت میانی و منطقه ای است.»

این جمله ها، بخش هایی از سخنرانی جواد ظریف در روز رای اعتماد در مجلس بود. و می توان دید که روند رفتاری دولت و وزارت امور خارجه، در سه ماهی که گذشت فرایندی دارای برنامه، دارای منطق و راهبرد و فارغ از موضع گیری ها و رفتارهای انفعالی و واکنش گرا بوده است.

ویدیو کامل سخنرانی دکتر ظریف در جلسه رای اعتماد

تغییر رویکرد آمریکا و انگلیس در رویارویی با ایران، حاکی از ایجاد ساز و کار جدید در منطقه و تغییر در روابط معمول پیشین است.

در ساده ترین حالت، می توان گفت، ایران میانه رو متحد کم توقع تر و ارزشمند تر و بکر تری نسبت متحدان فعلی آمریکا در منطقه برایش خواهد بود.
تنش یا سردی در روابط آمریکا با عربستان یا اسرائیل یا مصر، نشان دیگری از تغییر رویکرد ایشان در ادامه حضور در منطقه است.

من، کنش جدید فرانسه و نزدیک شدن فرانسه به اسرائیل را نیز نشان از همین بخت آزمایی و سهم خواهی دولت فرانسه به عنوان یک قدرت جدید می بینم که در تلاش برای نزدیک شدن به قدرت های منطقه است که به نوعی در این انتقال استراتژیک، خودشان را متضرر می بینند.
باید دید که این ائتلاف جدید قادر خواهد بود تا سهمی از قدرت در خاور میانه برای فرانسه به عنوان یک قدرت نوین موازی با آمریکا و انگلیس و روسیه اختصاص دهد یا خیر!

در حالت مناسب و معمول، می بایست ایران معتدل و رو به ترقی، جایگاه مناسبی به عنوان یک قدرت بارز در منطقه به دست بیاورد. و جهان و منطقه دوران نوین آرام تر و پر رونق تری را آغاز خواهد کرد.

و جواد ظریف عجیب این استعداد را از خود بروز داده که به عنوان یک قهرمان ملی و یک راهبر استراتژیک در تغییر مناسبات دیپلماتیک جهانی به نفع ایران، نامی نیکو در تاریخ از خود بر جای گذارد.

۷ Comments

  1. سعید ق

    قبول دارم بحران اقتصادی هر کسی رو عاقل می کنه اما به اینم دقت کنیم که هر دو کشور پایه های ایدئولوژیک قوی دارن و ایدئولوژی سخت تغییر می کنه. بخصوص اینکه کشوری مثل عربستان با غنای فراوان و دست و دلبازی آتش بیار معرکه ست.
    کاملن مشخصه طیف چپ و میانه رو اسراییل با این که دیپلماسی جواب بده راحت تر کنار میاد – بخصوص با تجربه ای که زمان عرفات و رابین داشت- تا رهبرای راست گرای کنونیش. عملگرا بودن حکومت ما کاملن مشخصه ولی این دلیل نمی شه که از آرمان هاش دست بکشه. دشمنی با اسراییل – یا بگیم مشکل داشتن با اسراییل – از قبل از انقلاب تو تمام گروههای مبارز از منتها الیه چپ تا منتها الیه راست و مذهبی نهادینه شده و اینکه در مسئله فلسطین ایران جای مصر رو بعنوان قهرمان بگیره آرزوی همیشگی رهبران ما بوده.
    از اون طرف اینکه اوباما در مقابل فشار لابی اسراییل مقاومت کرده دلیل بر چرخش کامل نیست. بزودی باز موسم انتخابات می رسه و پول های عربستان و لابی اسراییل اصلی ترین گشایشگر و تعیین کننده در انتخابات خواهد بود.
    نمی خوام روده درازی کنم چون خیلی از این چیزا رو خودت می دونی ولی می خوام بگم نطر من اینه که تا نزدیکی ایران و آمریکا راه خیلی خیلی درازیه و همچین پر سنگلاخ.
    اما در مورد اینکه می تونه قدرت منطقه ای بشه – که تا حد زیادی هم هست- راه های دیگه هم داره که من احساس می کنم ترجیح دولت روحانی به اونهاست. نزدیکی به ترکیه و کم کردن هیزمهایی که احمدی نژاد از ایران و شاهزاده بندر از عربستان به آتیش در گیری ما با همسایه هامون می ریختن خودش تا حد زیادی نشون می ده که تصمیم بر چیه. فراموش نکنیم مردم ما و ترکها تو خاورمیانه ی عربی به بک اندازه غریبند

  2. سعید ق

    این وجه کاسبکارانه و منطقی قضیه ست که بشینی و دو دو تا چهارتا کنی ولی همین ایران هم قبلن که متحد آمریکا بود شاخ و شونه شو کشیده و بخصوص که حال اساسی هم از دمکراتها گرفته.بعد هم وقتی بنیان کشوری بر مبنای دشمن خارجی شکل گرفته باشه مثل اسراییل عوض کردنش مثل دور در جا زدن نیست خیلی کار داره اگه محال نباشه

    • سعید حق با تو است. منتها سی و پنج سال از شاخ و شونه کشی ایران گذشته و ایران دیگه اون ایران مقتدر و تعیین کننده و پر روحیه و بی نیاز نیست! منظورم اینه که یچه خوبی شده! اوضاع مالی شم خرابه! از طرفی اسراییل هم دیگه کم کم ناگزیر شده که بقا و اقتدارشو با روش دیگه ای بجز قدرت نظامی تضمین کنه. به عبارتی واقعیت های اقتصادی همه را ناگزیر کرده که کمتر به اسلحه فکر کنند! مرسی که بحث را ادامه می دهی.

  3. سعید ق

    با بند آخرش بیشتر از بقیه موافقم

    • سعید جان کجاهاشو ادیت کنم که بیشتر موافق شی؟ ببین من اهل تعامل و مذاکره م ها!

      • سعید ق

        چوب کاری نکن برادر باهاش موافقم ولی اینکه ما بدرد آمریکا می خوریم یا نه و بر عکس بحث زیاده. اگه بحث فقط اعراب بود موافق بودم باهات اما بحث بیشتر اسراییله و اینکه رفتار آمریکایی ها در حال حاضر روی منش شخص اوباماست که قائل به دیپلماسیه ولی معلوم نیست بعد از اون چه شود. و تا حدی هم در ایران همین مساله هست.

        • چه عرض کنم. ایران کم توقع تره. و تنش داخلی و دشمن متخاصم کمتری از اسراییل داره. دسترسی به انرژی و معدن هم در ایران فراهم تره. به عبارتی بکر تره! اگر قرار باشه اسراییل با اعراب صلح کنه خب ایران و حفظ روابط غرب با ایران در تعارض با حفظ منافع اسراییل قرار نمی گیره