جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

دل من در هوای روی فرخ

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۹۹

دل ِ من در هوا یِ رو یِ فرّخ

بود آشفته هم‌چون مو یِ فرّخ

 

به‌جُز هندو یِ زُلف‌اش هیچ‌کس نیست

که برخوردار شد از رو یِ فرّخ

 

سیاهی نیک‌بخت است آن‌که دایم

بوَد هم‌راز و هم‌زانو یِ فرّخ

 

شوَد چون بید ِ لرزان سَرو ِ آزاد

اگر بیند قد ِ دل‌جو یِ فرّخ

 

بده ساقی شراب ِ ارغوانی

به یاد ِ نرگس ِ جادو یِ فرّخ

 

دو تا شُد قامت‌ام هم‌چون کَمانی

زِ غم پیوسته چون ابرو یِ فرّخ

 

نسیم ِ مشک ِ تاتاری خجل کرد

شمیم ِ زُلف ِ عنبربو یِ فرّخ

 

اگر میل ِ دل ِ هر کَس به‌جای‌است

بوَد میل ِ دل ِ من، سو یِ فرّخ

 

غلام ِ همّت ِ آن‌ام که باشد

چو حافظ بنده و هندو یِ فرّخ

Tagged with: ,