جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۹۴

 

زْآن یار ِ دل‌نواز اَم شُکری‌ست با شکایت

گر نکته‌دان ِ عشقی، بشنو تو این حکایت

 

بی مُزد بود و منّت هر خدمتی که کردم

یا رَب! مَباد کَس را مخدوم ِ بی‌عنایت

 

رِندان ِ تشنه‌لب را آبی نمی‌دهد کَس

گویی ولی‌شناسان رفتند از این ولایت

 

در زُلف ِ چون کمندش ای دل مپیچ! ک‌آن‌جا

سَرها بُریده بینی بی جرم و بی جنایت

 

چشم‌ات به‌غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی

جانا! روا نباشد خون‌ریز را حمایت

 

در این شب ِ سیاه‌ام گُم گَشت راه ِ مقصود

از گوشه‌ئی برون آی ای کوکب ِ هدایت

 

از هر طَرَف که رفتم جُز وحشت‌ام نَیَفزود

زنهار از این بیابان وْ این راه ِ بی‌نهایت

 

ای آفتاب ِ خوبان! می‌جوشد اندرون‌ام

یک ساعت‌ام بِگُنجان در سایه‌یِ عنایت

 

این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟

ک‌اش صدهزار منزل بیش است در بِدایَت

 

هر چند بُردی آب‌ام، روی از دَر اَت نَتابم

جور از حبیب خوش‌تر، ک‌از مدّعی رعایت

 

عشق‌ات رسد به فریاد؛ ار خود به‌سان ِ حافظ

قرآن زِ بَر بخوانی در چارده روایت

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

اجرای شعر با صدای احمد شاملو

 

Tagged with: ,