جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۹۳

 

 

چه لُطف بود که ناگاه رشحه‌یِ قَلَم‌ات

حقوق ِ خدمت ِ ما عَرضه‌کرد بر کَرَم‌ات

 

به نوک ِ خامه رقم کرده‌ای سلام مرا

که کارخانه‌یِ دوران مَباد بی رَقَم‌ات

 

نگویم از من ِ بی‌دل به‌سَهو کردی یاد

که در حساب ِ خِرَد نیست سَهو بر قَلَم‌ات

 

مرا ذلیل مگردان به شُکر ِ این نعمت

که داشت دولت ِ سَرمَد عزیز و محترم‌ات

 

بیا که با سَر ِ زُلف‌ات قرار خواهم کرد

که گَر سَر اَم برَوَد برندارم از قَدَم‌ات

 

زِ حال ِ ما دل‌ات آگَه شود مَگَر وقتی

که لاله بَردَمَد از خاک ِ کُشته‌گان ِ غم‌ات

 

روان ِ تشنه‌یِ ما را به جُرعه‌ئی دَریاب

چو می‌دهند زُلال ِ خِضِر زِ جام ِ جَم‌ات

 

همیشه وقت ِ تو ای عیسی‌یِ صَبا خوش باد

که جان ِ حافظ ِ دل‌خسته زنده شُد به دم‌ات

Tagged with: ,