جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

میر من خوش می روی کاندر سر و پا میرمت

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۹۲

 

میر ِ من! خوش می‌روی ک‌اندر سر و پا میرم‌ات

خوش خرامان شو! که پیش ِ قدّ ِ رعنا میرم‌ات

 

گفته بودی: «کِی بمیری پیش من؟» – تعجیل چیست؟

خوش تقاضا می‌کنی، پیش ِ تقاضا میرم‌ات

 

عاشق و مخمور و مهجور اَم، بت ِ ساقی کجا ست؟

گو که بخرامد که پیش ِ سروبالا میرم‌ات

 

آن که عمری شد که تا بیمار اَم از سودا یِ او

گو نگاهی کن! که پیش ِ چشم ِ شهلا میرم‌ات

 

گفته‌ای لعل ِ لب‌ام هم دَرد بخشد هم دَوا

گاه پیش دَرد ِ و گَه پیش ِ مُداوا میرم‌ات

 

خوش خرامان می‌روی – چشم ِ بد از رو یِ تو دور –

دارم اَندَر سَر خیال ِ آن که در پا میرم‌ات

 

گرچه جای ِ حافظ اندر خلوت ِ وصل ِ تو نیست

ای همه جای ِ تو خوش، پیش همه جا میرم‌ات

Tagged with: ,