جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۹۱

 

ای غایب از نظر، به خدا می‌سپارم‌ات

جان‌ام بسوختی و به‌دل دوست دارم‌ات

 

تا دامن ِ کَفَن نکشم زیر ِ پای ِ خاک

باور مَکُن که دست ز ِ دامن بِدارم‌ات

 

محراب ِ اَبرو یَت بنما تا سَحَرگَهی

دست ِ دعا برآرم و در گردن آرَم‌ات

 

گر باید اَم شُدَن سوی ِ هاروت ِ بابِلی

صد گونه جادویی بکنم تا بیارم‌ات

 

خواهم که پیش میرم‌ات ای بی‌وفا طبیب

بیمار باز پُرس که در انتظارم‌ات

 

صد جوی ِ آب بسته‌ام از دیده بر کنار

بر بوی ِ تُخم ِ مِهر که در دل بکارم‌ات

 

خون‌ام بریخت وَ ز غم ِ عشق‌ام خلاص داد

منّت‌پذیر ِ غمزه‌یِ خنجر‌گذار اَم‌ات

 

می‌گریَم و مرادم از این سیل ِ اشک‌بار

تُخم ِ محبت است که در دل بکارم‌ات

 

بار اَم دِه از کَرَم سو یِ خود؛ تا به سوز ِ دل

در پای، دم‌به‌دم، گُهَر از دیده بارم‌ات

 

حافظ! شراب و شاهد و رندی، نه وَضع ِ تو ست.

فی‌الجمله، می‌کُنی و فرو می‌گذارم‌ات

Tagged with: ,