دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۷۷

 

بلبلی برگ ِ گلی خوش‌رنگ در مِنقار داشت

و اندر آن برگ و نوا، خوش ناله‌های زار داشت

 

گفتم‌اش: در عین ِ وصل این ناله و فریاد چیست؟

گفت: ما را جلوه‌یِ معشوق در این کار داشت

 

یار اگر ننشست با ما، نیست جا یِ اعتراض

پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

 

در نمی‌گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست

خرم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت

 

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم

کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت

 

گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن

شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت

 

وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر

ذکر تسبیح ملک در حلقه زنار داشت

 

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت

شیوه جنات تجری تحتها الانهار داشت

Tagged with: ,