دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۷۳

 

روشن از پَرتُو ِ روی‌ات نظری نیست که نیست

منّت ِ خاک ِ دَر اَت بر بَصَری نیست که نیست

 

ناظر ِ رو یِ تو صاحب‌نظران‌اند آری

سِرّ ِ گیسو یِ تو در هیچ سَری نیست که نیست

 

اَشک ِ غمّاز ِ من اَر سُرخ برآمد چه عجب

خجِل از کرده‌یِ خود پرده‌دری نیست که نیست

 

تا به دامن نَنِشیند زِ نسیم‌اش گردی

سیل‌خیز از نَظَرَم ره‌گُذَری نیست که نیست

 

تا دَم از شام ِ سَر ِ زُلف ِ تو هر جا نزنند

با صبا گفت و شنیدم سَحَری نیست که نیست

 

من از این طالع ِ شوریده به‌رنج‌ام وَر نی

بهره‌مند از سَر ِ کوی‌ات دِگَری نیست که نیست

 

از حَیا یِ لب ِ شیرین ِ تو ای چشمه‌یِ نوش

غَرق ِ آب و عَرَق اکنون شکَری نیست که نیست

 

مصلحت نیست که از پرده برون اُفتد راز

ور نه در مجلس ِ رندان خبری نیست که نیست

 

شیر در بادیه‌یِ عشق ِ تو روباه شود

آه از این راه که در وِی خطری نیست که نیست

 

آب ِ چشم‌ام که بر او منّت ِ خاک ِ دَر ِ تو ست

زیر ِ صد منّت ِ او خاک ِ دَری نیست که نیست

 

از وجودم قَدَری نام و نشان هست که هست

وَ ر نه از ضعف در آن‌جا اثری نیست که نیست

 

غیر از این نکته که حافظ زِ تو ناخشنود است

در سراپا یِ وجود اَت هُنری نیست که نیست

Tagged with: ,