جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۶۹

 

 

کَس نیست که افتاده‌یِ آن زلف ِ دو تا نیست

در ره‌گُذر ِ کیست که دامی زِ بلا نیست

 

چون چشم ِ تو دل می‌بَرَد از گوشه‌نشینان

همراه ِ تو بودن گُنَه از جانب ِ ما نیست

 

رو یِ تو مگر آینه‌یِ لطف الهی‌ست

حقّا که چنین‌است و در این روی و ریا نیست

 

نرگس طَلَبَد شیوه‌یِ چشم ِ تو. زهی چشم!

مسکین خَبَر اَش از سر و در دیده حیا نیست

 

ازبهر ِ خدا، زُلف مَپیرای. که ما را

شب نیست که صد عربده با باد ِ صبا نیست

 

بازآی که بی رو یِ تو ای شمع ِ دل‌افروز

در بزم ِ حریفان اثر ِ نور و صفا نیست

 

تیمار ِ غریبان اثر ِ ذِکر ِ جمیل است

جانا مگر این قاعده در شهر ِ شما نیست

 

دی می‌شد و گفتم صنما عهد به‌جای‌آر

گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

 

گر پیر ِ مُغان مرشد ِ من شد چه تفاوت

در هیچ سَری نیست که سِرّی زِ خُدا نیست

 

عاشق چه کُنَد گَر نَکشَد بار ِ ملامت

با هیچ دل‌آور سپر ِ تیر ِ قضا نیست

 

در صومعه‌یِ زاهد و در خلوت ِ صوفی

جُز گوشه‌یِ اَبرو یِ تو مِحراب ِ دُعا نیست

 

ای چنگ فروبرده به خون ِ دل ِ حافظ

فِکر اَت مَگَر از غیرت ِ قرآن و خدا نیست

 

Tagged with: ,