جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۶۰

 

آن پیک ِ نام‌ور که رسید از دیار ِ دوست

آورد حِرز ِ جان زِ خط ِ مُشک‌بار ِ دوست

 

خوش می‌دهد نشان ِ جلال و جمال ِ یار

خوش می‌کند حکایت ِ عِزّ و وقار ِ دوست

 

دل دادم‌اش به مژده و خجلت همی‌برم

زْ این نقد ِ قلب ِ خویش که کردم نثار ِ دوست

 

شُکر ِ خدا که از مدد ِ بخت ِ کارساز

بر حسب ِ آرزو ست همه کار و بار ِ دوست

 

سِیر ِ سپهر و دور ِ قمر را چه اختیار

در گردش‌اند بر حَسَب ِ اختیار ِ دوست

 

گر باد ِ فتنه هر دو جهان را به هم زَنَد

ما و چراغ ِ چشم و ره ِ انتظار ِ دوست

 

کُحل‌الجواهری به من آر ای نسیم ِ صبح

زْ‌آن خاک ِ نیک‌بخت که شُد ره‌گُذار ِ دوست

 

ما ییم و آستانه‌یِ عشق و سر ِ نیاز

تا خواب ِ خوش که را بَرَد اندر کنار ِ دوست

 

دشمن به قصد ِ حافظ اگر دم زند چه باک

منّت خدای را که نی‌ام شرم‌سار ِ دوست

Tagged with: ,