دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

سر ارادت ما وآستان حضرت دوست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۵۸

 

 

سر ِ ارادت ِ ما وْ آستان ِ حضرت ِ دوست

که هرچه بر سر ِ ما می‌رود ارادت ِ او ست

 

نظیر ِ دوست ندیدم اگرچه از مَه و مِهر

نهادم آینه‌ها در مقابل ِ رخ ِ دوست

 

صبا زِ حال ِ دل ِ تنگ ِ ما چه شرح دهد

که چون شکنج ِ ورق‌ها یِ غنچه تو بر تو ست

 

نه من سبو کش ِ این دِیر ِ رند سوز اَم و بَس

بسا سَرا که در این کارخانه سنگ و سبو ست

 

مگر تو شانه زدی زلف ِ عنبر افشان را

که باد غالیه‌سا گَشت و خاک عنبر‌بو ست

 

نثار ِ رو یِ تو هر برگ ِ گل که در چمن است

فدا یِ قدّ ِ تو هر سرَوْبُن که بر لب ِ جو ست

 

زبان ِ ناطقه در وصف ِ شوق نالان است

چه جا یِ کِلک ِ بُریدهْ زبان ِ بیهُده گو ست

 

رخ ِ تو در دل‌ام آمد مُراد خواهم یافت

چرا که حال ِ نِکو در قفا یِ فال ِ نِکو ست

 

نه این‌زمان دل ِ حافظ در آتش ِ هوس است

که داغ‌دار ِ ازل هم‌چو لاله‌یِ خود رو ست

Tagged with: ,