جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

روزگاریست که سودای بتان دین من است

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۵۲

 

روزگاری‌ست که سودا یِ بُتان دین ِ من است

غم ِ این کار، نشاط ِ دل ِ غم‌گین ِ من است

 

دیدن ِ رو یِ تو را دیده‌یِ جان‌بین باید

وین کُجا مَرتبه‌یِ چشم ِ جهان‌بین ِ من است؟

 

یار ِ من باش که زیب ِ فلک و زینت ِ دهر

از مَه ِ رو یِ تو و اشک ِ چو پروین ِ من است

 

تا مرا عشق ِ تو تعلیم ِ سخن‌گفتن کرد

خلق را ورد ِ زبان مدحت و تحسین ِ من است

 

دولت ِ فقر خدایا به من ارزانی دار

ک‌این کرامت سبب ِ حشمت و تمکین ِ من است

 

واعظ ِ شحنه شناس این عظمت گو مَفُروش

ز‌آن‌که منزل‌گه ِ سلطان، دل ِ مسکین ِ من است

 

یا رب این کعبه‌یِ مقصود تماشاگَه ِ کیست

که مُغیلان ِ طریق‌اش گل و نسرین ِ من است

 

حافظ از حشمت ِ پرویز دِگَر قصّه مخوان

که لب‌اش جُرعه‌کش ِ خسرو ِ شیرین ِ من است

 

Tagged with: ,