جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۴۷

 

 

به کوی ِ می‌کده هر سالکی که رَه دانست

دری دگر زدن اندیشه‌یِ تَبَه دانست

 

زمانه افسر ِ رِندی نداد جُز به کسی

که سرفَرازی‌یِ عالم در این کُلَه دانست

 

بر آستانه‌یِ می‌خانه هر که یافت رَهی

زِ فیض ِ جام ِ می اسرار ِ خانقَه دانست

 

هر آن که راز ِ دو عالم زِ خطّ ِ ساغر خواند

رموز ِ جام ِ جم از نقش ِ خاک ِ رَه دانست

 

وَرای طاعت ِ دیوانه‌گان زِ ما مَطَلب

که شیخ ِ مذهب ِ ما عاقلی گُنَه دانست

 

دل‌ام زِ نرگس ِ ساقی اَمان نخواست به جان

چرا که شیوه‌یِ آن تُرک ِ دل‌سیه دانست

 

ز ِ جور ِ کوکب ِ طالع سحَرگَهان چشم‌ام

چنان گریست که ناهید دید و مَه دانست

 

حدیث حافظ و ساغر که می‌زند پنهان

چه جا یِ مُحتسب و شِحنه؟ پادشه دانست

 

بلندمرتبه شاهی که نُه رواق ِ سپهر

نمونه‌ای زِ خَم طاق ِ بارگه دانست

 

 

تصحیح پرویز ناتل خانلری

شماره ۴۸

 

به کو یِ می‌کده هر سالکی که رَه دانست

دری دگر زدن اندیشه‌یِ تَبَه دانست

 

بر آستانه‌یِ می‌خانه هر که یافت رَهی

زِ فیض ِ جام ِ می اسرار ِ خانقَه دانست

 

زمانه افسر ِ رِندی نداد جُز به کسی

که سرفَرازی‌یِ عالم در این کُلَه دانست

 

وَرای طاعت ِ دیوانه‌گان زِ ما مَطَلب

که شیخ ِ مذهب ِ ما عاقلی گُنَه دانست

 

هر آن که راز ِ دو عالم زِ خطّ ِ ساغر خواند

رموز ِ جام ِ جم از نقش ِ خاک ِ رَه دانست

 

دل‌ام زِ نرگس ِ ساقی اَمان نخواست به جان

چرا که شیوه‌یِ آن تُرک ِ دل‌سیه دانست

 

ز ِ جور ِ کوکب ِ طالع سحَرگَهان چشم‌ام

چنان گریست که ناهید دید و مَه دانست

 

خوش آن نظر که لب ِ جام و روی ِ ساقی را

هِلال ِ یک‌شبه و ماه ِ چارده دانست

 

حدیث حافظ و ساغر که می‌زند پنهان

چه جا یِ مُحتسب و شِحنه؟ پادشه دانست

 

بلندمرتبه شاهی که نُه رواق ِ سپهر

نمونه‌ای زِ خَم ِ طاق ِ بارگه دانست

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری:

 

بیت یکم:

بکوی باده فروشان کسی که ره دانست | بر آستانه ی میخانه هرکه ره دانست

خیال عافیت اندیشه ی

ز فیض جام می اسرار خانقه دانست

 

بیت دوم:

جز آستانه ی

جام جم اسرار

 

بیت چهارم:

طاعت بیگانگان

 

بیت پنجم:

کسی که خواند ز خط پیاله نامه ی عشق

ز خط ساقی خواند

رموز حال جم

از فیض خاک

 

بیت ششم:

ز نرگس مستش امان

امان بخواست بجان

بجان نخواست امان

 

بیت هفتم:

ز دست کوکب

گریست که خورشید دید و

 

بیت نهم:

حدیث ساغر پنهان که می زند حافظ

ساغر کشیدن پنهان

ساغر چه میکنی پنهان

 

بیت دهم:

شهی که طارم هفتم رواق گردونرا

نموذه ئی

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

شماره ۶۱

 

به کو یِ می‌کده هر سالکی که رَه دانست

در ِ دگر زدن اندیشه‌یِ تَبَه دانست.

بر آستانه‌یِ می‌خانه هر که یافت سَری

زِ فیض ِ جام ِ می اسرار ِ خانقَه دانست!

هر آن که راز ِ دو عالم زِ خطّ ِ ساغر خواند

رموز ِ جام ِ جَم از نقش ِ خاک ِ رَه دانست.

خوش آن نظر، که لب ِ جام و روی ِ ساقی را

هِلال ِ یک‌شبه و ماه ِ چارده دانست!

وَرای طاعت ِ دیوانه‌گان زِ ما مَطَلب

که شیخ ِ مذهب ِ ما، عاقلی گُنَه دانست.

زمانه افسر ِ رِندی نداد جُز به کسی

که سرفَرازی‌یِ عالم در این کُلَه دانست.

 

دل‌ام زِ نرگس ِ ساقی اَمان نخواست به جان

چرا که شیوه‌یِ آن تُرک ِ دل‌سیه دانست.

ز ِ جور ِ کوکب ِ طالع، سحَرگَهان چشم‌ام

چنان گریست که ناهید دید و مَه دانست.

 

حدیث حافظ و ساغر که می‌کشد پنهان

چه جا یِ مُحتسب و شِحنه؟ – پادشه دانست!

 

 

حافظ به سعی سایه

شماره ۴۶

 

به کوی ِ میکده هر سالکی که ره دانست

دری دگر زدن اندیشه‌یِ تبه دانست

 

بر آستانه‌یِ میخانه هر که یافت رهی

ز فیض ِ جام ِ می اسرار ِ خانقه دانست

 

زمانه افسر ِ رندی نداد جُز به کسی

که سرفرازی ِ عالم در این کُله دانست

 

ورایِ طاعت ِ دیوانگان ز ما مطلب

که شیخ ِ مذهب ِ ما عاقلی گنه دانست

 

هر آنکه راز ِ دو عالم ز خطّ ِ ساغر خواند

رموز ِ جام ِ جم از نقش ِ خاک ِ ره دانست

 

دلم ز نرگس ِ ساقی امان نخواست به جان

چرا که شیوه‌یِ آن ترک ِ دل سیه دانست

 

ز جور ِ کوکب ِ طالع سحرگهان چشمم

چنان گریست که ناهید دید و مه دانست

 

خوش آن نظر که لب ِ جام و روی ِ ساقی را

هِلال ِ یک‌شبه و ماه ِ چارده دانست

 

حدیث حافظ و ساغر که می‌زند پنهان

چه جای ِ مُحتسب و شِحنه پادشه دانست

 

بلندمرتبه شاهی که نُه رواق ِ سپهر

نمونه‌ای زِ خَم ِ طاق ِ بارگه دانست

Tagged with: ,