دوشنبه | اسفند ۷, ۱۳۹۶

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۴۵

 

در این زمانه رفیقی که خالی از خِلَل است

صُراحی‌یِ می ِ ناب و سفینه‌یِ غزل است

 

جریده رو که گذرگاه ِ عافیت تنگ است

پیاله گیر که عمر ِ عزیز بی‌بَدَل است

 

نه من زِ بی‌عَملی در جهان ملول‌ام و بَس

ملالت ِ عُلَما هم زِ عِلم ِ بی‌عَمَل است

 

به چشم ِ عقل در این ره‌گُذار ِ پُرآشوب

جهان و کار ِ جهان بی‌ثبات و بی‌محل است

 

بگیر طُرّه‌یِ مه چهره‌ای و قصّه مخوان

که سعد و نحس زِ تاثیر ِ زُهره و زُحَل است

 

دل‌ام امید ِ فراوان به وصل ِ رو یِ تو داشت

ولی اَجَل به رَه ِ عمر رَه‌زن ِ اَمَل است

 

به هیچ دور نخواهند یافت هشیار اَش

چنین که حافظ ِ ما مست ِ باده‌یِ ازل است

 

 

تصحیح پرویز ناتل خانلری

شماره ۴۶

 

در این زمانه رفیقی که خالی از خِلَل است

صُراحی‌یِ می ِ صاف و سفینه‌یِ غزل است

 

جریده رو که گذرگاه ِ عافیت تنگ است

پیاله گیر که عمر ِ عزیز بی‌بَدَل است

 

نه من زِ بی‌عَملی در جهان ملول‌ام و بَس

ملالت ِ عُلَما هم زِ عِلم ِ بی‌عَمَل است

 

به چشم ِ عقل در این ره‌گُذار ِ پُرآشوب

جهان و کار ِ جهان بی‌ثبات و بی‌محل است

 

دل‌ام امید ِ فراوان به وصل ِ رو یِ تو داشت

ولی اَجَل به رَه ِ عمر رَه‌زن ِ اَمَل است

 

بگیر طُرّه‌یِ مه چهره‌ای و قصّه مخوان

که سعد و نحس زِ تاثیر ِ زُهره و زُحَل است

 

به هیچ دور نخواهند یافت هشیار اَش

چنین که حافظ ِ ما مست ِ باده‌یِ ازل است

 

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت یکم:

صراحی و می صاف و | صراحی می ناب و

 

بیت دوم:

پیاله نوش که عمر

 

بیت چهارم:

ببین که کار جهان بی ثبات و

بی ثبات و پر خللست

 

بیت پنجم:

فراوان بروی خوب تو داشت

به وصل تو میداشت

 

بیت ششم:

طره ی مه طره ئی و

که نحس و سعد

بتاثیر

زهره و حمل

 

بیت هفتم:

بهیچ روی

نخواهید یافت

بخواهید یافت

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

شماره ۴۵

 

در این زمانه رفیقی که خالی از خِلَل است

صُراحی‌یِ می ِ صاف و سفینه‌یِ غزل است.

جَریده رو! که گذرگاه ِ عافیت تنگ است.

پیاله گیر! که عمر ِ عزیز بی‌بَدَل است.

به چشم ِ عقل، در این ره‌گُذار ِ پُرآشوب

جهان و کار ِ جهان بی‌ثبات و بی‌محل است.

بگیر طُرّه‌یِ مه‌طلعتی و قصّه مخوان

که «سعد و نحس زِ تاثیر ِ زُهره و زُحَل است»!

خلل‌پذیر بُوَد هر بَنا که می‌بینی

مگر بَنا یِ محبّت که خالی از خلَل است.

 

نه من زِ بی‌عَملی در جهان ملول‌ام و بَس،-

ملالت ِ عُلَما هم زِ عِلم ِ بی‌عَمَل است.

 

به هیچ دور نخواهند یافت هشیار اَش

چنین که حافظ ِ ما مست ِ باده‌یِ ازل است!

 

 

حافظ به سعی سایه

شماره ۴۴

 

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

صراحی ِ می ِ ناب و سفینه‌یِ غزل است

 

جریده رو که گذرگاه ِ عافیت تنگ است

پیاله گیر که عمر ِ عزیز بی‌بَدل است

 

نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس

ملالت ِ علما هم ز علم ِ بی عمل است

 

به چشم ِ عقل در این رهگذار ِ پُرآشوب

جهان و کار ِ جهان بی‌ثبات و بی‌محل است

 

دلم امید ِ فراوان به وصل ِ روی ِ تو داشت

ولی اجل به ره ِ عمر رهزن ِ اَمل است

 

بگیر طرّه‌یِ مه‌چهره‌ای و قصّه مخوان

که سعد و نحس ز تأثیر ِ زهره و زحل است

 

به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش

چنین که حافظ ِ ما مست ِ باده‌ی ازل است

Tagged with: ,