جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

المنه للَّه که در میکده باز است

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۴۰

 

اَلمنهُ للَّه که در ِ می‌کَده باز است

زان رو که مرا بر در ِ او روی ِ نیاز است

 

خُم‌ها همه در جوش و خروش‌اند زِ مستی

وان می که در آن‌جا ست، حقیقت، نه‌مَجاز است

 

از وی همه مستی و غرور است و تکبّر

وَز ما همه بی‌چاره‌گی و عجز و نیاز است

 

رازی که بر ِ غیر نگفتیم و نگوییم

با دوست بگوییم که او محرم ِ راز است

 

شرح ِ شِکَن ِ زلف ِ خَم اندر خَم ِ جانان

کوتَه نتوان کرد که این قصّه دراز است

 

بار ِ دل ِ مجنون و خَم ِ طُرّه‌یِ لیلی

رخساره‌یِ محمود و کف ِ پا یِ اَیاز است

 

بردوخته‌ام دیده چو باز از همه عالم

تا دیده‌یِ من بر رُخ ِ زیبا یِ تو باز است

 

در کعبه‌یِ کو یِ تو هر آن‌کس که بیاید

از قبله‌یِ ابرو یِ تو در عین ِ نماز است

 

ای مجلسیان سوز ِ دل ِ حافظ ِ مسکین

از شمع بپرسید که در سوز و گداز است

 

 

تصحیح پرویز ناتل خانلری

شماره ۴۱

 

اَلمنهُ للَّه که در ِ می‌کَده باز است

زان رو که مرا بر در ِ او روی ِ نیاز است

 

خُم‌ها همه در جوش و خروش‌اند زِ مستی

وان می که در آن‌جا ست، حقیقت، نه‌مَجاز است

 

از وی همه مستیّ و غرور است و تکبّر

وَز ما همه بی‌چاره‌گی و عجز و نیاز است

 

رازی که بر ِ غیر نگفتیم و نگوئیم

با دوست بگوئیم که او محرم ِ راز است

 

شرح ِ شِکَن ِ زلف ِ خَم اندر خَم ِ جانان

کوتَه نتوان کرد که این قصّه دراز است

 

بار ِ دل ِ مجنون و خَم ِ طُرّه‌یِ لیلی

رخساره‌یِ محمود و کف ِ پا یِ اَیاز است

 

بردوخته‌ام دیده چو باز از همه عالم

تا دیده‌یِ من بر رُخ ِ زیبا یِ تو باز است

 

در کعبه‌یِ کو یِ تو هر آن‌کس که دراید

از قبله‌یِ ابرو یِ تو در عین ِ نماز است

 

ای مجلسیان سوز ِ دل ِ حافظ ِ مسکین

از شمع بپرسید که در سوز و گداز است

 

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت دوم:

زین می

 

بیت سوم:

از او همه مستی | مستی و خروش است و تکبر

 

بیت چهارم:

رازی که بر خلق

 

بیت پنجم:

خم خوبان

 

بیت هشتم:

که بیاید

 

بیت نهم:

با شمع بگوئید

 

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

شماره ۴۰

 

اَلمنتُ للَّه که در ِ می‌کَده باز است

وین سوخته را بر در ِ او روی ِ نیاز است

 

خُم‌ها همه در جوش و خروش‌اند زِ مستی

وآن مِی که در آن‌جا ست حقیقت، نه‌مَجاز است.

 

 

#

 

رازی که بر ِ غیر نگفتیم و نهفتیم

با دوست بگوئیم، که او محرم ِ راز است.

 

 

شرح ِ شِکَن ِ زلف ِ خَم اندر خَم ِ جانان

کوتَه نتوان کرد، که این قصّه دراز است.

 

ای مجلسیان! سوز ِ دل ِ حافظ ِ مسکین

از شمع بپرسید که در سوز و گداز است!

 

 

حافظ به سعی سایه

شماره۳۹

 

المنهُ للَّه که در ِ میکده باز است

زان‌رو که مرا بر در ِ او روی ِ نیاز است

 

خُم‌ها همه در جوش و خروشند ز مستی

وان می که در آنجاست حقیقت نه‌مجاز است

 

از وی همه مستیّ و غرور است و تکبّر

وز ما همه بیچارگی و عجز و نیاز است

 

رازی که بر ِ غیر نگفتیم و نگوییم

با دوست بگوییم که او محرم ِ راز است

 

شرح ِ شکن ِ زلف ِ خم اندر خم ِ جانان

کوته نتوان کرد که این قصّه دراز است

 

بار ِ دل ِ مجنون و خَم ِ طرّه‌یِ لیلی

رخساره‌یِ محمود و کف ِ پایِ ایاز است

 

بردوخته‌ام دیده چو باز از همه عالم

تا دیده‌یِ من بر رخ ِ زیبایِ تو باز است

 

در کعبه‌یِ کو یِ تو هر آن‌کس که درآید

از قبله‌یِ ابرویِ تو در عین ِ نماز است

 

ای مجلسیان سوز ِ دل ِ حافظ ِ مسکین

از شمع بپرسید که در سوز و گداز است

Tagged with: ,