شنبه | دی ۳۰, ۱۳۹۶

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۲۵

 

شکفته شد گل ِ حَمرا و گشت بلبل مست

صَلا یِ سرخوشی ای صوفیان ِ باده پرست

 

اساس ِ توبه که در محکمی چو سنگ نمود

ببین که جام ِ زُجاجی چه‌طُرفه‌اش بشکست

 

بیار باده که در بارگاه ِ استغنا

چه پاس‌بان و چه سلطان، چه هوش‌یار و چه مَست

 

از این رباط ِ دو دَر چون ضرورت است رحیل

رواق و طاق ِ معیشت چه سربلند و چه پست

 

مقام ِ عیش میسّر نمی‌شود بی‌رنج

بلی به حُکم ِ «بَلا» بسته‌اند عهد ِ اَلَست

 

به هست و نیست مَرَنجان ضمیر و خوش می‌باش

که نیستی‌ست سرانجام ِ هر کمال که هست

 

شکوه ِ آصفی و اسب ِ باد و منطق ِ طیر

به باد رفت و از او خواجه هیچ طرف نبست

 

به بال و پَر مرو از ره، که تیر ِ پرتابی

هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست

 

زبان ِ کِلک ِ تو حافظ چه شُکر ِ آن گوید

که گفته‌یِ سخن‌ات می‌برند دست به دست

 

اجرای غزل با صدای فریدون فرح اندوز

 

تصحیح پرویز ناتل خانلری

 

شماره ۲۰

 

شکفته شد گل ِ خمری و گشت بلبل مست

صَلا یِ سرخوشی ای صوفیان ِ وقت پرست

 

اساس ِ توبه که در محکمی چو سنگ نمود

ببین که جام ِ زُجاجی چه‌طُرفه‌اش بشکست

 

بیار باده که در بارگاه ِ استغنا

چه پاس‌بان و چه سلطان، چه هوش‌یار و چه مَست

 

در این رباط ِ دو دَر چون ضرورت است رحیل

رواق و طاق ِ معیشت چه سربلند و چه پست

 

مقام ِ عیش میسّر نمی‌شود بی‌رنج

بلی به حُکم ِ بَلا بسته‌اند عهد ِ اَلَست

 

به هست و نیست مَرَنجان ضمیر و خوش می‌باش

که نیستی‌ست سرانجام ِ هر کمال که هست

 

شکوه ِ آصفی و اسب ِ باد و منطق ِ طیر

به باد رفت و از او خواجه هیچ طرف نبست

 

به بال و پَر مرو از ره، که تیر ِ پرتابی

هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست

 

زبان ِ کِلک ِ تو حافظ چه شُکر ِ آن گوید

که گفته‌یِ سخن‌ات می‌برند دست به دست

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت یکم:

گل حمرا

ای بلبلان باده پرست | صوفیان باده پرست

 

بیت دوم:

لباس توبه

چگونه اش بشکست

 

بیت چهارم:

از این رباط

چون مقرر است رحیل

رواق و طاق مقرنس

معیشت چه پاسبان و چه مست

 

بیت پنجم:

مقام عشق

یکی بحکم | بلی بحکم بلی

بسته اند روز الست

 

بیت ششم:

که نیستست سرانجام | که نیست است سرانجام

 

بیت هفتم:

شکوه آصف و آسیب باد و

از او هیچ خواجه طرف نبست

 

بیت هشتم:

که تیر ربانی

 

بیت نهم:

چه شرح آن گوید | چه قدر آن گوید

که گفته‌ی سخنش

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

 

شماره ۵۸

 

شکفته شد گُل ِ حَمْرا و گَشت بلبل مست،

صَلا یِ سرخوشی، ای صوفیان ِ وقت پرست!

 

اساس ِ توبه – که در محکمی چو سنگ نمود –

ببین که جام ِ زُجاجی چه‌طُرفه‌اش بشکست!

 

بیار باده که در بارگاه ِ استغنا

چه پاس‌بان و چه سلطان، چه هوش‌یار و چه مَست.

 

 

در این رباط ِ دو دَر چون مُقرّر است رَحیل

رواق و طاق ِ معیشت چه سربلند و چه پست.

 

به بال و پَر مرو از ره، که تیر ِ پرتابی

هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست.

 

به هست و نیست مَرَنجان ضمیر و، خوش می‌باش!

که نیستی‌ست سرانجام ِ هر کمال که هست:

 

شکوه ِ آصفی و اسب ِ باد و منطق ِ طَیر

به باد رفت و از آن خواجه هیچ طَرْف نبست

 

#

 

زبان ِ کِلک ِ تو، حافظ! چه شُکر ِ آن گوید

که شِکَّر ِ سخن‌ات می‌بَرَند دست به دست؟

 

 

حافظ به سعی سایه

 

شماره ۲۵

 

شکفته شد گل ِ حمرا و گشت بلبل مست

صَلا یِ سرخوشی ای صوفیان ِ وقت پرست

 

اساس ِ توبه که در محکمی چو سنگ نمود

ببین که جام ِ زُجاجی چه‌طُرفه‌اش بشکست

 

بیار باده که در بارگاه ِ استغنا

چه پاس‌بان و چه سلطان، چه هوش‌یار و چه مَست

 

ازین رباط ِ دو دَر چون ضرورت است رحیل

رواق و طاق ِ معیشت چه سربلند و چه پست

 

مقام ِ عیش میسّر نمی‌شود بی‌رنج

بلی به حُکم ِ بَلا بسته‌اند عهد ِ اَلَست

 

به هست و نیست مَرَنجان ضمیر و خوش می‌باش

که نیستی‌ست سرانجام ِ هر کمال که هست

 

شکوه ِ آصفی و اسب ِ باد و منطق ِ طیر

به باد رفت و از او خواجه هیچ طَرْف نبست

 

به بال و پَر مرو از ره، که تیر ِ پرتابی

هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست

 

زبان ِ کِلک ِ تو حافظ چه شُکر ِ آن گوید

که گفته‌یِ سخن‌ات می‌برند دست به دست

 

 

Tagged with: ,