جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۲۴

 

مَطَلَب طاعت و پیمان و صَلاح از من ِ مست

که به پیمانه کشی شهره شدم روز ِ اَلَست

 

من همان دَم که وضو ساختم از چشمه‌یِ عشق

چارتکبیر زدم یک‌سره بر هر چه که هست

 

می بِدِه تا دهم‌ات آگَهی از سرّ ِ قضا

که به رو یِ که شدم عاشق و از بو یِ که مست

 

کمر ِ کوه کم است از کمر ِ مور این‌جا

ناامید از در ِ رحمت مشو ای باده پرست

 

به‌جُز آن نرگس ِ مستانه که چشم‌اش مَرَساد

زیر ِ این طارم ِ فیروزه کسی خوش ننشست

 

جان فدا یِ دهن‌اش باد که در باغ ِ نظر

چمن‌آرا یِ جهان خوش‌تر از این غنچه نَبَست

 

حافظ از دولت ِ عشق ِ تو سلیمانی شد

یعنی از وصل ِ تو اَش نیست به‌جُز باد به دست

 

اجرای غزل با صدای فریدون فرح اندوز

 

تصحیح پرویز ناتل خانلری

 

شماره ۲۱

 

 

مَطَلَب طاعت و پیمان و صَلاح از من ِ مست

که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز ِ اَلَست

 

من همان‌دَم که وضو ساختم از چشمه‌یِ عشق

چارتکبیر زدم یک‌سره بر هر چه که هست

 

می بِدِه تا دهم‌ات آگَهی از سرّ ِ قضا

که به رو یِ که شدم عاشق و از بو یِ که مست

 

کمر ِ کوه کم است از کمر ِ مور آن‌جا

ناامید از در ِ رحمت مَشو ای باده پرست

 

به‌جُز آن نرگس ِ مستانه که چشم‌اش مَرَساد

زیر ِ این طارم ِ فیروزه کسی خوش ننشست

 

جان فدا یِ دهن‌ات باد که در باغ ِ نظر

چمن‌آرا یِ جهان خوش‌تر از این غنچه نَبَست

 

حافظ از دولت ِ عشق ِ تو سلیمانی شد

یعنی از وصل ِ تو اَش نیست به‌جُز باد به دست

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت یکم:

که نه پیمان‌شکنی | که به پیمان‌شکنی

 

بیت دوم:

چشمه‌ی نوش

یک‌رهه بر هرچه | یک‌سر بر هرچه

 

بیت سوم:

می دهم تا دهم‌ات

که به‌روی که شدی عاشق و بر بوی که مست | که به‌روی تو شدم عاشق و از بوی تو مست

 

بیت چهارم:

مور اینجا

 

بیت پنجم:

بجز آن چشمه‌ی مستانه | بجز این نرگس

زیر آن طارم

طارم پیروزه

 

بیت ششم:

فدای نظرت باد | فدای دهن‌اش باد

از این نقش نبست

 

بیت هفتم:

نیست بجز باده بدست | هست کنون باده بدست | نیست کنون باده بدست |هست کنون باده پرست

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

 

شماره ۵۹

 

 

مَطَلَب طاعت و پیمان و صَلاح از من ِ مست

که به پیمانه‌کشی شهره ام از روز ِ اَلَست؛

 

من همان‌دَم که وضو ساختم از چشمه‌یِ عشق

چارتکبیر زدم یک‌سره بر هر چه که هست!

 

کمر ِ کوه کم است از کمر ِ مور این‌جا،

ناامید از در ِ رحمت مَشو ای باده پرست!

 

 

می بِدِه تا دهم‌ات آگَهی از سرّ ِ قضا

که به رو یِ که شدم عاشق و از بو یِ که مست.

 

جان فدا یِ دهن‌اش باد! که در باغ ِ نظر

چمن‌آرا یِ جهان خوش‌تر از این غنچه نَبَست.

 

به‌جُز آن نرگس ِ مستانه – که چشم‌اش مَرَساد! –

زیر ِ این تارَم ِ فیروزه کسی خوش ننشست.

 

 

حافظ از دولت ِ عشق ِ تو سلیمانی یافت

یعنی از وصل ِ تو اَش نیست به‌جُز باد به دست!

 

 

حافظ به سعی سایه

 

شماره ۲۶

 

 

مَطَلَب طاعت و پیمان و صَلاح از من ِ مست

که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز ِ اَلَست

 

من همان‌دَم که وضو ساختم از چشمه‌یِ عشق

چارتکبیر زدم یک‌سره بر هر چه که هست

 

می بِدِه تا دهم‌ات آگَهی از سرّ ِ قضا

که به رو یِ که شدم عاشق و از بو یِ که مست

 

کمر ِ کوه کم است از کمر ِ مور این‌جا

ناامید از در ِ رحمت مَشو ای باده پرست

 

به‌جُز آن نرگس ِ مستانه که چشم‌اش مَرَساد

زیر ِ این طارَم ِ فیروزه کسی خوش ننشست

 

جان فدا یِ دهن‌اش باد که در باغ ِ نظر

چمن‌آرا یِ جهان خوش‌تر از این غنچه نَبَست

 

حافظ از دولت ِ عشق ِ تو سلیمانی شد

یعنی از وصل ِ تو اَش نیست به‌جُز باد به دست

 

 

Tagged with: ,