سه شنبه | آذر ۲۸, ۱۳۹۶

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۱۴

 

گفتم ای سلطان ِ خوبان رحم کُن بر این غریب

گفت در دنبال ِ دل ره گُم کُنَد مِسکین غریب

 

گفتم‌اش مَگذَر زمانی! گفت معذورم بدار

خانه‌پروردی چه تاب آرد غم ِ چندین غریب؟

 

خفته بر سنجاب ِ شاهی نازنینی را چه غم

گر ز ِ خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

 

ای که در زنجیر ِ زُلف‌ات جایِ چندین آشنا ست

خوش فتاد آن خال ِ مِشکین بر رُخ ِ رنگین غریب

 

می‌نماید عکس ِ مِی در رنگ ِ رو یِ مه‌وش‌ات

هم‌چو برگ ِ ارغوان بر صفحه‌یِ نسرین غریب

 

بس غریب افتاده است آن مور خط گرد ِ رُخ‌ات

گر چه نَبْوَد در نگارستان خط ِ مشکین غریب

 

گفتم ای شام ِ غریبان طُرّه‌یِ شب‌رنگ ِ تو

در سحرگاهان حَذَر کُن چون بنالد این غریب

 

گفت حافظ آشنایان در مقام ِ حیرت‌اند

دور نبوَد گَر نشیند خسته و مِسکین غریب

 

 

اجرای غزل با صدای فریدون فرح اندوز

تصحیح پرویز ناتل خانلری

 

شماره ۱۵

 

گفتم ای سلطان ِ خوبان رحم کُن بر این غریب

گفت در دنبال ِ دل ره گُم کُنَد مِسکین غریب

 

گفتم‌اش مَگذَر زمانی گفت معذورم بدار

خانه‌پروردی چه تاب آرد غم ِ چندین غریب؟

 

خفته بر سنجاب ِ شاهی نازنینی را چه غم

گر ز ِ خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

 

ای که در زنجیر ِ زُلف‌ات جان ِ چندین آشنا ست

خوش فتاد آن خال ِ مشکین بر رُخ ِ رنگین غریب

 

می‌نماید عکس ِ مِی در رنگ ِ رو یِ مه‌وش‌ات

هم‌چو برگ ِ ارغوان بر صفحه‌یِ نسرین غریب

 

بس غریب افتاده است آن مور خطّ ات گرد ِ رُخ

گر چه نَبْوَد در نگارستان خط ِ مشکین غریب

 

گفتم ای شام ِ غریبان طُرّه‌یِ شب‌رنگ ِ تو

در سحرگاهان حَذَر کُن چون بنالد این غریب

 

گفت حافظ آشنایان در مقام ِ حیرت‌اند

دور نبوَد گَر نشیند خسته و مِسکین غریب

 

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت یکم:

در سودای دل

ره گم می کند

 

بیت دوم:

بگذر زمانی

 

بیت سوم:

کو زِ خار و خاره

 

بیت چهارم:

جای چندین

چندین پارسا ست

خال شیرین

 

بیت پنجم:

رنگ و روی

برگ ِ زعفران

 

بیت ششم:

آن مورچه کرد رخت | مور خط گرد رخت

خط مسکین

 

بیت هفتم:

طره ی رنگین تو

هر سحرگاهان

 

بیت هشتم:

خسته و مسکین | خسته ی مسکین

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

این غزل را ندارد

 

حافظ به سعی سایه

 

شماره ۱۴

 

گفتم ای سلطان ِ خوبان رحم کن بر این غریب

گفت در دنبال ِ دل ره گم کند مسکین غریب

 

گفتمش مگذر زمانی گفت معذورم بدار

خانه‌پروردی چه تاب آرد غم ِ چندین غریب

 

خفته بر سنجاب ِ شاهی نازنینی را چه غم

گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

 

ای که در زنجیر ِ زلفت جای ِ چندین آشناست

خوش فتاد آن خال ِ مشکین بر رخ ِ رنگین غریب

 

می‌نماید عکس ِ مِی در رنگ ِ رو یِ مهوَشت

همچو برگ ِ ارغوان بر صفحه‌یِ نسرین غریب

 

بس غریب افتاده است آن مور ِ خط گرد ِ رُخت

گر چه نَبْوَد در نگارستان خط ِ مشکین غریب

 

گفتم ای شام ِ غریبان طُرّه‌یِ شبرنگ ِ تو

در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب

 

گفت حافظ آشنایان در مقام ِ حیرتند

دور نَبْوَد گر نشیند خسته و غمگین غریب

 

 

Tagged with: ,