جمعه | اسفند ۴, ۱۳۹۶

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

 

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۱۲

 

ای فروغ ِ ماه ِ حُسن از رو یِ رَخشان ِ شما

آب روی خوبی از چاه ِ زنَخ‌دان ِ شما

 

عَزم ِ دیدار ِ تو دارد جان ِ بر لب آمده

بازگردد یا برآید؟ چی‌ست فرمان ِ شما؟

 

کَس به دوْر ِ نرگس‌ات طَرْفی نَبَست از عافیَت

بِهْ که نفروشند مَستوری به مَستان ِ شما

 

بخت ِ خواب‌آلود ِ ما بیدار خواهد شد مَگَر

زان که زَد بر دیده آبی رویِ رَخشان ِ شما

 

با صبا همراه بفرست از رُخ‌ات گُل‌دَسته‌ای

بو که بویی بشنویم از خاک ِ بستان ِ شما

 

عمرتان باد و مراد ای ساقیان ِ بزم ِ جَم

گر چه جام ِ ما نشد پُر مِی به دوران ِ شما

 

دل خرابی می‌کند دل‌دار را آگَه کنید

زینهار ای دوستان جان ِ من و جان ِ شما

 

کِی دهد دست این غَرَض یا رب که هم‌دستان شوند

خاطر ِ مجموع ِ ما، زلف ِ پریشان ِ شما

 

دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری

ک‌اندر این رَه کُشته بسیارند قُربان ِ شما

 

می‌کند حافظ دعایی بِشنو آمینی بگو

روزی‌یِ ما باد لعل ِ شکّرافشان ِ شما

 

ای صبا با ساکنان ِ شهر ِ یزد از ما بگو

ک‌ای سَر ِ حق ناشناسان گویِ چوگان ِ شما

 

گر چه دوریم از بساط ِ قُرب، همّت دور نیست

بنده‌یِ شاه ِ شماییم و ثناخوان ِ شما

 

ای شهنشاه ِ بلنداختر خدا را همّتی

تا ببوسم هم‌چو اختر خاک ِ ایوان ِ شما

 

اجرای غزل با صدای فریدون فرح اندوز

تصحیح پرویز ناتل خانلری

 

شماره ۱۲

 

ای فروغ ِ ماه ِ حُسن از رو یِ رَخشان ِ شما

آب روی خوبی از چاه ِ زنَخ‌دان ِ شما

 

کِی دهد دست این غَرَض یا رب که هم‌دستان شوند

خاطر ِ مجموع ِ ما، زلف ِ پریشان ِ شما

 

عَزم ِ دیدار ِ تو دارد جان ِ بر لب آمده

بازگردد یا برآید چی‌ست فرمان ِ شما

 

دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری

ک‌اندر این رَه کُشته بسیارند قُربان ِ شما

 

دل خرابی می‌کند دل‌دار را آگَه کنید

زینهار ای دوستان جان ِ من و جان ِ شما

 

کَس به دوْر ِ نرگس‌ات طَرْفی نَبَست از عافیَت

بِهْ که نفروشند مَستوری به مَستان ِ شما

 

بخت ِ خواب‌آلود ِ ما بیدار خواهد شد مَگَر

زان که زَد بر دیده آب ِ رویِ رَخشان ِ شما

 

با صبا همراه بفرست از رُخ‌ات گُل‌دَسته‌ای

بو که بوئی بشنوم از خاک ِ بستان ِ شما

 

عمرتان باد و مراد ای ساقیان ِ بزم ِ جَم

گر چه جام ِ ما نشد پُر مِی به دوران ِ شما

 

می‌کند حافظ دعایی بِشنو آمینی بگو

روزی‌یِ ما باد لعل ِ شکّرافشان ِ شما

 

ای صبا با ساکنان ِ شهر ِ یزد از ما بگو

ک‌ای سَر ِ حق ناشناسان گویِ چوگان ِ شما

 

گر چه دوریم از بساط ِ قُرب همّت دور نیست

بنده‌یِ شاه ِ شمائیم و ثناخوان ِ شما

 

ای شهنشاه ِ بلنداختر خدا را همّتی

تا ببوسم هم‌چو گَردون خاک ِ ایوان ِ شما

 

 

اختلاف نسخه ها بر اساس تصحیح خانلری

 

بیت یکم:

فروغ حسن ماه

 

بیت دوم:

ان غرض

مجموع با

 

بیت سوم:

یا در آید

 

بیت چهارم:

کشته بسیارست

 

بیت ششم:

که بفروشند

 

بیت هفتم:

بر دیده آبی

 

بیت هشتم:

بفرست از رهت

بشنویم

 

بیت نهم:

ساقیان جام جم | ساقیان جام می | ساقیان جام بخش

شد خود پر بدوران

 

بیت دهم:

دعائی آخر آمینی | دعایی صادق آمینی | آمینی بگوی

 

بیت سیزدهم:

تا ببوسم همچو اختر

 

 

حافظ شیراز به روایت احمد شاملو

 

شماره ۱۲

 

ای فروغ ِ ماه ِ حُسن از رو یِ رَخشان ِ شما

آب ِ رو یِ خوبی از چاه ِ زنَخ‌دان ِ شما!

 

عَزم ِ دیدار ِ تو دارد جان ِ بر لب آمده

بازگردد یا برآید؟ چیست فرمان ِ شما؟

 

 

#

 

ای صبا! با ساکنان ِ شهر ِ یار از ما بگوی

ک‌«ای سَر ِ حق ناشناسان گویِ میدان ِ شما!

 

گر چه دوریم از بساط ِ قُرب، همّت دور نیست

بنده‌یِ شاه ِ شُمائیم و ثناخوان ِ شما.

 

عمر تان باد و مراد، ای ساقیان ِ بزم ِ جَم!

گر چه جام ِ ما نشد پُر مِی به دوران ِ شما.»

 

#

 

ای شهنشاه ِ بلنداختر! خدا را، همّتی

تا ببوسم هم‌چو گَردون خاک ِ ایوان ِ شما.

 

کَس به دوْر ِ نرگس‌ات طَرْفی نَبَست از عافیَت،

بِهْ که نفروشند مَستوری به مَستان ِ شما.

 

 

 

بخت ِ خواب‌آلود ِ ما بیدار خواهد شد مَگَر،

زان که زَد بر دیده آب از رو یِ رَخشان ِ شما.

 

کِی دهد دست این غَرَض، یا رب، که هم‌دستان شوند

خاطر ِ مجموع ِ ما، زلف ِ پریشان ِ شما؟

 

با صبا همراه بفرست از رُخ‌ات گُل‌دَسته‌ئی

بو که بوئی بشنویم از خاک ِ بستان ِ شما.

 

می‌کند حافظ دعائی، بِشنو آمینی بگو:

– روزی‌یِ ما باد لعل ِ شکَّرافشان ِ شما!

 

 

حافظ به سعی سایه

 

شماره ۱۱

 

ای فروغ ِ ماه ِ حسن از رو یِ رخشان ِ شما

آب‌رویِ خوبی از چاه ِ زنخدان ِ شما

 

کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند

خاطر ِ مجموع ِ ما زلف ِ پریشان ِ شما

 

عزم ِ دیدار ِ تو دارد جان ِ بر لب آمده

بازگردد یا برآید چیست فرمان ِ شما

 

دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری

کاندرین ره کشته بسیارند قربان ِ شما

 

دل خرابی می‌کند دلدار را آگه کنید

زینهار ای دوستان جان ِ من و جان ِ شما

 

کس به دور ِ نرگست طرفی نبست از عافیَت

به که نفروشند مَستوری به مستان ِ شما

 

بخت ِ خواب‌آلود ِ ما بیدار خواهد شد مگر

زانکه زد بر دیده آب ِ رویِ رَخشان ِ شما

 

با صبا همراه بفرست از رُخت گلدسته‌ای

بو که بویی بشنویم از خاک ِ بستان ِ شما

 

عمرتان باد و مراد ای ساقیان ِ بزم ِ جم

گر چه جام ِ ما نشد پُر مِی به دوران ِ شما

 

می‌کند حافظ دعایی بشنو آمینی بگو

روزی ِ ما باد لعل ِ شکّرافشان ِ شما

 

ای صبا با ساکنان ِ شهر ِ یزد از ما بگو

کای سر ِ حق ناشناسان گوی ِ چوگان ِ شما

 

گر چه دوریم از بساط ِ قرب همّت دور نیست

بنده‌یِ شاه ِ شماییم و ثناخوان ِ شما

 

ای شهنشاه ِ بلنداختر خدا را همّتی

تا ببوسم همچو گردون خاک ِ ایوان ِ شما

 

کتاب دیوان خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی بکوشش ح. پژمان از نشریات شرکت تضامنی علمی - و کتابفروشی ایران 1318 چاپخانه شرکت تضامنی علمی

کتاب دیوان خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی بکوشش ح. پژمان از نشریات شرکت تضامنی علمی – و کتابفروشی ایران ۱۳۱۸ چاپخانه شرکت تضامنی علمی

Tagged with: ,