سه شنبه | مهر ۲۵, ۱۳۹۶

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

 

 

 

روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی

تصحیح قزوینی غنی

شماره ۱۱۳

 

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

که تاب ِ من، به جهان، طُرّه‌یِ فلانی داد

 

دل‌ام خزانه‌یِ اَسرار بود و دست ِ قضا

دَراَش بِبَست و کلید اَش به دل‌ستانی داد

 

شکسته‌وار به درگاه‌ات آمدم که طبیب

به مومیایی‌یِ لطف ِ تو اَم نشانی داد

 

تن‌اش درست و دل‌اش شاد باد و خاطر خوش

که دست داد اَش و یاری‌یِ ناتوانی داد

 

برو معالجه‌یِ خود کن ای نصیحت‌گو

شراب و شاهد ِ شیرین که را زیانی داد؟

 

گذشت بر من ِ مسکین و با رقیبان گفت

دریغ حافظ ِ مسکین ِ من! چه جانی داد

 

 

Tagged with: ,

پاسخی بگذارید